فارسی
میزبان‌ها
میزبان (هاست) آدرسی است که مشتری‌ها به آن وصل می‌شوند. بدون میزبان، هر کانفیگ به اندپوینت خود اینترفیس وصل می‌شود. با میزبان، هر مشتری بین چند آدرس پخش می‌شود، مثل یک CDN، یک IP دوم، یا یک دامنه و یک IP از همان سرور، و برای هر میزبان یک کانفیگ، یک کد QR و یک مورد در لینک اشتراک می‌گیرد. وقتی یک آدرس بسته شود، مشتری بدون فایل تازه به آدرس دیگری می‌رود.
میزبان‌ها روی اینترفیس‌های WireGuard و AmneziaWG اعمال می‌شوند، و روی OpenVPN به شکل خط‌های remote اضافه؛ مشتری چه می‌گیرد را ببینید. OpenConnect، IKEv2، L2TP/IPsec و PPTP همیشه از اندپوینت خود اینترفیس استفاده می‌کنند.
هر ردیف این صفحه یک نام است روی چند آدرس و چند اینترفیس. برای هر آدرس روی هر اینترفیس یک میزبان ذخیره می‌شود، ولی همه با هم یک ردیف نشان داده و ویرایش می‌شوند.
کارت خلاصه
کل، فعال و غیرفعال: تعداد ردیف‌های میزبان.
نوار ابزار
افزودن میزبان فرم را باز می‌کند؛ تا وقتی اینترفیسی ساخته نشده غیرفعال است. وقتی ردیف‌هایی تیک خورده باشند، نوار ابزار تعدادشان را با یک × نشان می‌دهد، به‌علاوه‌ی فعال‌سازی، غیرفعال‌سازی و حذف برای همه‌شان.
جدول
| ستون | چه نشان می‌دهد |
|---|---|
| ☐ | تیک برای انتخاب. |
| عملیات | ↑ و ↓ ردیف را بالا یا پایین می‌برند؛ کانفیگ‌های مشتری به همین ترتیب فهرست می‌شوند. ⚡ بررسی همین الان هر آدرس ردیف را همان‌طور که دستگاه مشتری می‌رسد امتحان می‌کند و نتیجه را نشان می‌دهد. ✎ ویرایش می‌کند و 🗑 بعد از تأیید حذف می‌کند. |
| فعال | کلید روشن و خاموش. میزبان خاموش نگه داشته می‌شود ولی به مشتری داده نمی‌شود. |
| نام | نام میزبان، با توضیحات زیرش. کانفیگی که مشتری برای این میزبان می‌گیرد هم به همین نام است، مثل Roya-cdn.conf. |
| نقطه پایانی | آدرس‌ها و پورت. وقتی آدرسی داده نشده، ارث‌بری آدرس نوشته می‌شود و آدرس خود اینترفیس به کار می‌رود. |
| اینترفیس‌ها | اینترفیس‌هایی که این میزبان رویشان اعمال می‌شود. |
| دسترسی | در دسترس یا غیرقابل‌دسترس، طبق آخرین بررسی. برای دیدن دلیل غیرقابل‌دسترس بودن، نشانگر را روی آن نگه دارید. میزبان تازه تا بررسی نشده «در دسترس» نشان داده می‌شود. |
| برچسب‌ها | برچسب‌های خودتان برای این ردیف. |
بررسی همین الان چه چیزی را ثابت می‌کند
به هر آدرس روی پورت میزبان وصل می‌شود. برای OpenVPN روی TCP، یعنی خود تونل جواب می‌دهد. آدرس WireGuard روی UDP است و به تلاش برای اتصال جواب نمی‌دهد، پس برای WireGuard فقط ثابت می‌کند نام پیدا می‌شود و آدرس قابل رسیدن است. پیام نتیجه هم همین را می‌گوید.
فرم
پایه:
| فیلد | چیست | محدودیت |
|---|---|---|
| نام * | نام میزبان. کانفیگی که مشتری برایش می‌گیرد به همین نام است. | ۱ تا ۲۵۶ کاراکتر. |
| توضیحات | یادداشتی که زیر نام نشان داده می‌شود. | تا ۶۴ کاراکتر. |
| اینترفیس‌ها * | اینترفیس‌هایی که این میزبان رویشان اعمال می‌شود. | دست‌کم یکی. |
| آدرس | یک یا چند آدرس، مثل cdn.example.com، 203.0.113.7 یا cdn2.example.com:443. هر کدام یک مورد جدا در فهرست مشتری می‌شود. برای استفاده از آدرس خود اینترفیس خالی بگذارید. | دامنه یا IP، با :port اختیاری. |
| پورت | پورتی که مشتری‌ها به آن وصل می‌شوند. | از 0 تا 65535. 0 پورت اینترفیس را به کار می‌برد. پورتی که داخل آدرس نوشته شود بر این مقدم است. |
| برچسب‌ها | برچسب‌هایی که فقط شما می‌بینید. | حروف، ارقام، _ و :؛ بدون کاما و فاصله. |
| فعال | خاموش یعنی ردیف بماند ولی به مشتری داده نشود. |
پیشرفته:
| فیلد | چیست |
|---|---|
| حذف از فرمت‌ها | فرمت‌هایی که این میزبان در آنها نمی‌آید: conf، متن ساده‌ی اشتراک؛ base64، شکل کدشده‌ی آن؛ zip، آرشیو فایل‌ها؛ page، صفحه‌ی سابسکریپشن در مرورگر. |
| درهم‌سازی میزبان | هر بار که اشتراک خوانده شود، آدرس‌ها را به ترتیب تصادفی می‌دهد تا مشتری‌ها بینشان پخش شوند. |
مشتری چه می‌گیرد
- در WireGuard و AmneziaWG: برای هر آدرس میزبان فعال یک کانفیگ، به ترتیب جدول؛ یا به ترتیب تصادفی، اگر یکی از میزبان‌ها درهم‌سازی بخواهد. وقتی میزبانی وجود دارد، اندپوینت خود اینترفیس دیگر جداگانه داده نمی‌شود؛ برای اینکه در فهرست بماند، میزبانی با آدرس خالی اضافه کنید. اگر هیچ میزبان فعالی نباشد، مشتری یک کانفیگ برای اندپوینت اینترفیس می‌گیرد.
- در OpenVPN: یک پروفایل که خط‌های
remoteآن اول اندپوینت اینترفیس است و بعد همه‌ی میزبان‌های فعال به ترتیب. اپ OpenVPN آنها را یکی‌یکی امتحان می‌کند تا یکی جواب دهد. حذف از فرمت‌ها و درهم‌سازی میزبان این‌جا اعمال نمی‌شوند. - در OpenConnect، IKEv2، L2TP/IPsec و PPTP: فقط اندپوینت اینترفیس.
لینک اشتراک مشتری میزبان تازه، تغییرکرده یا حذف‌شده را در تازه‌سازی بعدی می‌گیرد.
اولویت
آدرس میزبان مقدم است و آدرس خالی، اندپوینت اینترفیس را به ارث می‌برد. برای پورت، اول پورتی که داخل آدرس نوشته شده مقدم است، بعد پورت میزبان، و 0 پورت اینترفیس را به ارث می‌برد.